To Δέντρο

Φέτος είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που έχω στο σπίτι ένα ολόδικό μου κανονικό χριστουγεννιάτικο δέντρο με κόκκινα φωτάκια και κόκκινα αστέρια και κόκκινα αγγελάκια κρεμαστά.

Το έχω πληρώσει πολύ ακριβά, το πούστικο. 8 φορές στις 10 καταλήγω ότι το τίμημα που πληρώνω για ό,τι αποκτώ είναι δυσανάλογα υψηλό. Αλλά υπάρχουν και οι άλλες 2 φορές στις 10 που νιώθω καλά.

Σήμερα είναι μια φορά από αυτές τις τελευταίες, που νιώθω σαν παιδί, όχι σαν παιδί, σαν μεγάλος, τα παιδιά δε μετράνε απώλειες. Εγώ μετράω απώλειες αλλά μετράω και το δέντρο στην απέναντι γωνία του δωματίου, 2.40, κάπου ανάμεσα στις βελόνες του υπάρχει κρυμμένη ελπίδα ότι αν αυτά τα Χριστούγεννα είναι δυνατά για ένα παιδί που πάντα πατούσε το skip Xmas, όλα είναι δυνατά, ό,τι μας έλειψε μπορούμε να το αποκτήσουμε, έστω κι αν χρειαστεί  να το πληρώσουμε πολύ πολύ ακριβά.

Καλά Χριστούγεννα.