Αν έχεις γεννηθεί πριν από το 1980, chances are ότι θυμάσαι τη μάνα σου ή τίποτα θειάδες να λιάζονται τα καλοκαίρια στις παραλίες αλλειμμένες με ένα παχύρρευστο μείγμα από βαζελίνη και ιώδιο, που υποσχόταν πιο γρήγορο, πιο βαθύ μαύρισμα. Μεγαλώνοντας, στην προσπάθειά σου να επιτύχεις αυτό το πιο γρήγορο, πιο βαθύ μαύρισμα, chances are ότι χρησιμοποιήσες μία τουλάχιστον φορά στη ζωή σου “αντιηλιακό” ονόματι Carotten, με 0 ολοστρόγγυλο δείκτη προστασίας ή baby oil, καθότι η βαζελίνη με το ιώδιο ήταν so last year, for god’s sake, αυτό το πράμα το βάζανε οι θειάδες μας. Εδώ να σημειώσω ότι στις περσινές μου καλοκαιρινές διακοπές συνάντησα κοπέλα που κάτω απ΄τον ήλιο του Ισημερινού (που τσουρουφλάει, δεν καίει απλώς, γιατί οι ακτίνες πέφτουν κάθετα ή κατι τέτοιο, ξέρεις τώρα, δεν είμαι και το blog που θα συμβουλευτείς για επιστημονικές αναλύσεις ή γεωγραφία) πασαλειβόταν με baby oil, πόσο στόκος μπορεί να είσαι δηλαδή, πού ζεις, τι διαβάζεις, είναι δυνατόν να μην έχει πέσει στην αντίληψή σου ότι ΠΡΕΠΕΙ για λόγους υγείας να φοράμε αντιηλιακό με υψηλό δείκτη ή μήπως νομίζεις ότι είναι διαφημιστικά τρικ για να πουλάνε οι εταιρείες αντιηλιακά???? Στόκε!
Έτσι, chances are, ότι σήμερα στα λίγο πάνω λίγο κάτω απ΄τα 30 σου, το δέρμα σου έχει γίνει σκατά κι απόσκατα από τον ήλιο κι εσύ έχεις βάλει σοβαρή υποψηφιότητα για να νοσήσεις από καρκίνο του δέρματος (δυσοίωνη μου βγαίνω σήμερα).
Θέλω να καταλήξω στο ότι το δέρμα μου είναι σκατά, όχι πιο σκατά από των συνομηλίκων μου ενδεχομένως, αλλά σκατά σε κάθε περίπτωση, θέλω να πω ότι δυστυχώς ή ευτυχώς δεν έχω καλά γονίδια από τη μάνα μου, που το δέρμα της είναι στα 55 σαν φούστα από αυτές με την ψιλή την πιέτα, σολέιγ νομίζω τις λένε, δεν είμαι με μια υδατική στο χέρι όλη μέρα, δεν πίνω 8-10 ποτήρια νερό καθημερινά, δεν τρώω φρούτα και λαχανικά, καπνίζω, βαριέμαι τις αισθητικούς, τα 8σελιδα στα γυναικεία περιοδικά με τα νέα για τις καινούριες θεραπείες τα διαβάζω, ΧΑ, σκέφτομαι, δεν θα γεράσουμε ποτέ και τα ξεχνάω την επόμενη στιγμή, ζω σε μια πόλη με καυσαέριο, στεναχωριέμαι, γελάω, κλαίω, κοιμάμαι με το make up άμα λάχει κανά καλό κρεβάτι ή δεν με κρατάνε τα πόδια μου ή απλώς βαριέμαι να φροντίσω τον εαυτό μου κι όπως λέει μια φίλη “το δέρμα είναι ελέφαντας, άμα του κάνεις κακό θα στο ανταποδώσει”, τσιτάτο που θα πρέπει κατά την άποψή μου να επαναδιατυπωθεί σε “το δέρμα είναι Σκορπιός”, γιατί μόνο σε Σκορπιούς το έχω συναντήσει αυτό το μανιάτικο, κι επειδή τα καλύτερα νταραβέρια μου τα έχω κάνει με Σκορπιούς, περιμένω να μεγαλώσουν, να τους πιάσει το αλτσχάιμερ μπας και τα ξαναβρούμε. Άσχετο.
Για να καταλήξω κάπου, το κακοπαθημένο δέρμα μου με εκδικείται με κάθε πιθανό τρόπο για τα μαρτύρια που το υποβάλλω, επιλέγοντας πρώτα απ΄όλα να διαμαρτύρεται ποικιλοτρόπως (σπυράκια, αλλεργίες, λιπαρότητα, ξηρότητα, you name it) σε 9 από τα 10 προϊόντα που χρησιμοποιώ, ανεξάρτητα από το brand, ανεξάρτητα από τα ευρώ που έχω ακουμπήσει στο ταμείο για να το αποκτήσω. Και έχω χρησιμοποιήσει πολλά, τόσα που να μπορώ να πω με σιγουριά ότι αν ένα καλλυντικό προϊόν ή θεραπεία πάει στο δικό μου δέρμα είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ καλό, ναι, σε αυτό τον τομέα είμαι ΕΓΓΥΗΣΗ.
Γι΄αυτό αποφάσισα ότι άμα χρησιμοποιώ κάτι και μου κάνει, θα το γράφω εδώ. Αν πάλι χρησιμοποιώ κάτι και δεν μου κάνει, θα το βουλώνω, γιατί το πιθανότερο είναι να μην φταίει το προϊόν, αλλά το δέρμα μου, και τέλος πάντων, λυπάμαι τα κόπια όλων αυτών που προωθούν τα ωραία τους προϊοντάκια, επενδύοντας χιλιάδες ευρουλάκια. Δεν μπορώ να έρχομαι εγώ και να λέω πίσσσα και πούπουλα στο προϊόν της αλληνής, μπορώ?
Και για να κλείσω αυτό το ποστ Μπεν Χουρ, άμα θες να μάθεις τη γνώμη μου για την καλύτερη υδατική / mascara / make up etc., απλώς ρώτα με.
