Κάθε φορά που κοιτάζω με αγάπη ένα συνεργάτη, έναν γκόμενο, τη μάνα μου, το γιασεμί που τρυπώνει απ΄το παράθυρό μου, η ενέργεια που του δίνω έρχεται πολλαπλάσια πίσω σε μένα. Τουτέστιν, το να δίνω αγάπη είναι το πιο υπέροχο και ταυτοχρόνως το πιο εγωιστικό πράγμα που μπορώ να κάνω.
I will make you feel good and this will make me feel even better, τύπου.
Κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να μου κλέψει ενέργεια, παίζοντας παιχνίδια μαζί μου, συνήθως ανταπαντώ κι εγώ με το δικό μου “παιχνίδι”, αυτό της απομάκρυνσης.
Ιδανικά, θα έδινα στον απέναντι την ενέργεια που χρειάζεται, ώστε να μην χρειάζεται να αρχίσει τα παιχνίδια. Αλλά μια τέτοια αντίδραση προϋποθέτει περίσσεια ενέργειας και απόφαση συνειδητή για προσφορά αγάπης. Κι εγώ δεν έχω κατακτήσει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Όμως το δουλεύω.
mh nomizeis… h synideith prosfora agaphs teleiwnei ekei pou arxizei h axaristia. Pes mou otan to deis kai monh sou.
Σχόλιο από ntetzevou — Ιουνίου 5, 2008 @ 10:18 πμ
Εγώ πάλι αυτά τα παιχνίδια της ενέργειας δεν τα εμπιστεύομαι.Γιατί είναι πουτάνα και συνεχώς μου φεύγει και πάει σε άλλους αφήνοντάς με εμένα χωρίς ουσία.
Γι αυτό μην την σπαταλάς εκτός και αν είσαι σίγουρη ότι υπάρχει αντίτιμο.Γιατί αυτό δεν είναι εγωισμός αλλά το ότι δεν υπάρχει ανιδιοτελής πράξη τη σήμερον.
Σχόλιο από island — Ιουνίου 6, 2008 @ 1:56 πμ
Είπα ν’αφήσω σχόλιο επί του κειμένου,αλλά τελευταία όταν ανοίγω το στόμα μου μου ακούγομαι ξερόλα κι εξυπνάκιας και γιαυτό θα το βουλώσω.Θα ευχηθώ όμως βίον ανθόσπαρτον διότι από κάτι συμφραζόμενα στα προηγούμενα κατάλαβα πως έχω χάσει κάτι επεισοδιάκια(ελπίζω ο τυχερός να είναι ο madrugadaς,χεχε:)
Σχόλιο από Aurelia aurita — Ιουνίου 11, 2008 @ 3:40 μμ
Δες την παρακάτω φράση:
*Για να πουμε του στραβου το δικιο εχει ηλιο εξω δυνατο τον οποίο δεν βλέπω γιατι ειμαι στραβος αρα εχω δικιο*
Σωστοι φαινομενικά οι συλλογισμοί σου και αξιοπρόσεκτοι.
Αλλα καπου υπάρχει σφάλμα
Που?
Στην Γ’ παραγραφο (περι ενεργειακής κλοπής)
Οταν σπαταλάς εσυ ενεργεια δεν σημαίνει πάντα οτι την κερδίζει καποιος άλλος
Σχόλιο από German — Ιουνίου 11, 2008 @ 4:42 μμ
Kαλησπέρα,
Σε έχω διαβάσει μερικές φορές, αλλά σήμερα “σκόνταψα” πάνω σε μια φράση σου: “το να δίνω αγάπη είναι το πιο υπέροχο και ταυτοχρόνως το πιο εγωιστικό πράγμα που μπορώ να κάνω”…
Όταν μου το πρωτοείπαν αυτό, το αρνήθηκα με όλο μου το σθένος, πεισματικά για ώρες, ημέρες, εβδομάδες. Eγώ πίστευα, πως ήταν απλά υπέροχο. Tο “εγωιστικό” δεν μου καθόταν.
Aργά (όπως και σε πολλά άλλα στη ζωή μου) ανακάλυψα πως το εγωιστικό της υπόθεσης, είναι ίσως πιο δυνατό και από το υπέροχο. Δίνουμε αγάπη για να πάρουμε αγάπη, αγκαλιά, χαμόγελο, ευωδιά, οτιδήποτε. Όχι έτσι ψυχρά βεβαίως όπως το γράφω τώρα, αλλά ενδόμυχα, υποσυνείδητα. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ιδιοτελές ή “κακό” αλλά έτσι είναι.
Kαι η περίσσεια ενέργειας απαιτείται για να μπορείς να αποφασίζεις πιο συνειδητά, αν το κάνεις για τον άλλον ή για σένα ή και τους δύο.
Συγγνώμη για την παρεμβολή, απλά ήθελα κάποτε να το πω σε κάποιον…
Σχόλιο από Spy — Ιουνίου 20, 2008 @ 9:02 μμ
Tώρα, αυτό κι αν είναι παρεμβολή!
Ήθελα απλώς να αφήσω ένα σχόλιο για το προηγούμενο post σου “το ζευγάρι που βαριόσαντε”, αλλά για κάποιον λόγο που δεν κατάλαβα δεν γινόταν.
Ήθελα απλώς να σου πω ότι βρίσκω εκπληκτικό το πως κατάφερες να συμπυκνώσεις σε 7-8 γραμμές αυτό που εγώ (ίσως και χιλιάδες άλλοι) χρειάστηκα σελίδες για να προσεγγίσω σε “ανάλογο” post.
Aν δεν ήθελες κανένα σχόλιο για το post αυτό, σβήστο ελεύθερα. Δε θα σου κρατήσω κακία.
Θα ξανάρθω…
Σχόλιο από Spy — Ιουνίου 20, 2008 @ 9:16 μμ
Ο καθυστερημένος μου απαντητικός οίστρος με φέρνει πάλι εδώ, όχι ότι πριν δεν είχα έρθει, αλλά δεν μπόραγα να απαντήσω, κι ίσως τώρα να μην έχει σημασία μια απάντηση που δεν θα διαβαστεί.
Συνολικά, λοιπόν, να ευχαριστήσω για τα σχόλια, μου αρέσουν τα σχόλια, ακόμη κι αυτά που πιάνουν το θέμα απ΄αλλού, ειδικά αυτά, όλα τα σχόλια καλά είναι, ακόμη κι αυτά που λένε πράγματα που δεν θες να διαβάσεις, γιατί εκείνη την ώρα σε εκνευρίζουν αφάνταστα, αλλά εβδομάδες μετά είναι ανώδυνα, γι΄αυτό και αξίζει να τα αφήνεις να δοκιμαστούν στο χρόνο, να μην τα σβήνεις, εβδομάδες μετά θα σου θυμίζουν πόσο έχεις προχωρήσει (ίσως να πρέπει να βάλω κάτι σαν προειδοποίηση: “βαθύτατα εγωιστικό blog, σχολιάστε με δική σας ευθύνη)
Σχόλιο από Άντα Φτυς — Ιουλίου 10, 2008 @ 1:46 μμ
ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;
Σχόλιο από dil okulu — Αυγούστου 3, 2008 @ 7:51 μμ
Πρόστυχε, μικρέ μου spammer…
Σχόλιο από Άντα Φτυς — Αυγούστου 18, 2008 @ 4:21 μμ