Γυναίκες – Ιτ μπιτσ μι
Το κρύωμα ευνοεί τις άπατες φιλοσοφικές σκέψεις, διότι τι άλλο μπορείς να κάνεις όταν στέκεσαι πάνω από την κατσαρόλα που βράζεις τον ευκάλυπτο και κάνεις εισπνοές ν΄ανοίξουν οι αεραγωγοί? Συλλογίζεσαι, παρεκτός κι αν είσαι κοάλα, οπότε λιγουρεύεσαι.
Το τελευταίο issue μου είναι οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, πώς εκφράζονται, πώς γίνονται conditioned από την κοινωνία/την οικογένεια/το σχολείο/τη δουλειά. Αν μπορούσα να ανατρέξω στις μνήμες των σπουδών μου, θα έβρισκα πολλά να πω και να εξηγήσω, αλλά αυτές οι μνήμες έχουν ισοπεδωθεί από μια χωματερή corporate/business γνώσης, οπότε αρκούμαι στην παρατήρηση και τις συζητήσεις με φίλους, όπως αυτός που μπεκροπίναμε προχθές στο ΤΙΚΙ, αφότου κέρδισα το φλουρί μιας πίτας και όλοι μου ευχήθηκαν έτσι τυχερή να είμαι όλη τη χρονιά. Από το στόμα σας!
Λοιπόν, I cut the crap και ανακοινώνω: οι γυναίκες ΔΕΝ ξενερώνουν.
Με καμία παναγία. Κάνε ένα απλό πείραμα με τη γκόμενά σου αν είσαι άντρας. Γύρνα στο σπίτι και πες της στα μούτρα “Τασία, δεν με καυλώνεις πια”. Χωρίς πρόλογο, χωρίς περιστροφές, χωρίς άλλες εξηγήσεις. Κοφτά.
Κι έπειτα βάλε ένα σκατσ κι απόλαυσε. Διότι η γυναίκα η σωστή η πρόστυχη η conditioned (και δεν αναφέρομαι στο μαλακτικό μαλλιού) θα έχει μία από τις 2 αντιδράσεις:
- Θα λιώσει στη στεναχώρια, θα κουρελιαστεί, θα βάλει τα κλάμματα κι ανάμεσα στους λυγμούς θα ψελίζει “μα γιατί Θανάση, γιατίιιι”.
Και αυτό το γιατίιιι -που ξέρω πόσο σου σπάει τ΄αρχίδια- έχει πολλαπλές αναγνώσεις: Γιατί μου το κάνεις αυτό, γιατί μου το λες έτσι μεσ στα μούτρα, γιατί δεν σου είμαι αρκετή. Οι απαντήσεις επίσης πολλαπλές: Γιατί βαριέμαι εύκολα, γιατί δεν μ΄αρέσει πια ο κώλος σου, γιατί είμαι ένας αρχίδης και δεν μπορώ να πω κάτι με κομψότητα, γιατί συνέβη, γιατί κάνω το πείραμα της Φτυς, γιατί έτσι, δεν είναι αυτό το θέμα μας.
- Θα υστεριάσει.
Μπορεί να σου πετάξει ένα τασάκι στο κεφάλι, να σε διώξει απ΄το σπίτι, να βάψει τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσες, να σκίσει τις φωτογραφίες, να σε στολίσει πατόκορφα καριόλη/παπάρα/τελειωμένο/ως χθες σαβουρογάμη κ.λπ.
Θα μου πεις, μαλάκας είμαι να κάνω το πείραμα? Τι υπάρχει για να απολαύσω? Bear with Φτυσ, μαν.
9 φορές στις 10 όταν περάσει η καταιγίδα η γκόμενά σου θα επανέλθει δριμύτερη με άπειρες ιδέες και λύσεις για να αναθερμάνει την πεσμένη libido σου, θα γίνει η Τασία η αναύτρα, το Κάμα Σούτρα σε 10 απλά μαθήματα, η Ξαβιέρα Χολάντερ αυτοπροσκόπως, θα το πάρει project, πώς το λένε, να σώσει τη σχέση, το κρεβάτι σας θα γνωρίσει δόξες.
Θα μου πεις, είναι δυνατόν? Να της λέω στα μούτρα ότι δεν την γουστάρω κι αυτή να το παίρνει project αντί να ξενερώνει. Νενενε, και όμως. Γιατί η γυναίκα η σωστή έχει μάθει ότι τα καλά κορίτσια δεν ξενερώνουν, τα καλά κορίτσια θλίβονται ή κάνουν υστερίες, μετά όμως, όταν έρχονται στα λογικά τους αποσύρονται στα ιδιαίτερά τους για να επιδοθούν απρόσκοπτες στην αυτομομφή: Βέβαια, πώς να τον καυλώνω, που έχω πάρει μισό κιλό, που βάζω δόντι στην πίπα, που τον Μάιο του ‘96 μου ζήτησε κώλο κι είπα ότι είχα αιμορροϊδες, πούχω αφήσει τον εαυτό μου, πούτσες μπλε. Και αφού αυτές φταίνε, αυτές και θα το διορθώσουν.
Δεν είναι ότι δεν ξενερώνουν, άνθρωποι είναι κι αυτές, όπως κι εσύ. Όταν τους λες μια καλή κουβέντα και τους δίνεις ένα μπατσάκι στον κώλο καυλώνουν, όταν τους λες ότι είναι πατσαβούρες ξενερώνουν. Αλλά δεν θα στο πουν στα ίσα, όπως εσύ ας πούμε θα τους πεις όταν σου πρήζουν τα παπάρια ότι βαριέσαι και να το κόψουνε το πολύ το μπίρι μπίρι γιατί σε λίγο δεν θα σου σηκώνεται μία.
Ιτ μπιτσ γιου? Ιτ σούρλι μπιτσ μι. Και απογοητεύομαι. Να βλέπω απίθανες γυναίκες γύρω μου να παίρνουν τέτοια project παραμάσχαλα και να μένουν σε σχέσεις που παίρνουν απόρριψη, αρνούμενες στον εαυτό τους το υγιές συναίσθημα της ξενέρας. Επίσης ελπίζω να μην κάνω κορίτσι, είναι κωλόκοσμος ακόμη εκεί έξω, σκατά πρόοδος. Εκτός κι αν είμαι πολύ λάθος κι έξω από το μικρόκοσμό μου οι γυναίκες ξηγιούνται στα ίσια, ξέρουν πώς να παίρνουν και να δίνουν αγάπη, δεν παθαίνουν καρκίνους γιατί δεν έμαθαν να εκφράζουν υγιώς τα αρνητικά τους συναισθήματα από φόβο μην γίνουν κακές. Μπορεί. Μακάρι.
)))